| در شبكههاي ولتاژ بالا و خطوط طولاني به منظور كاهش اثر خازني خطوط در حالت كمباري كه باعث افزايش ولتاژ ميشود، از راكتورهاي موازي استفاده ميشود. به اين ترتيب دو هدف عمده زير در استفاده از راكتور موازي مورد نظر است:
- پايداري سيستم از نظر خاصيت خازني خط
- كنترل ولتاژ و نهايتاً جذب توان راكتيو شبكه در شرايط باركم
راكتور موازي امپدانس ضربه مجازي خط را افزايش داده و بار طبيعي مجازي، يعني باري كه در آن پروفيل ولتاژ مسطح حاصل ميشود را كاهش ميدهد. با جبرانسازي كامل، پروفيل ولتاژ در حالت بيباري مسطح خواهد بود.
در عمل راكتورهاي موازي نميتوانند به طور يكنواخت در طول خط پخش شوند. آنها در ابتدا و انتهاي خط و در نقطه مياني خط ( معمولاً در پستهاي سوئيچينگ مياني) متصل ميگردند. در خطوط بسيار طويل حداقل تعدادي راكتورموازي بطور دائم به خط متصل ميشوند تا اينكه حداكثر ايمني در مقابل اضافه ولتاژ ناشي از قطع ناگهاني بار و يا بازشدن خط فراهم نمايند. در خطوط كوتاهتر و يا قسمتي از خطوط كه بين راكتورهاي سوئيچ نشده قراردارند، مسأله اضافه ولتاژ از شدت كمتري برخوردار است و راكتورها را ميتوان به طور مكرر به مدار متصل نمود تا ساعت به ساعت به موازات تغيير بار، توان راكتيو را تنظيم نمايند.
|
پيغام مدير : 
